در بسیاری از اقتصادهای نوظهور، ناپایداری درآمد، گسترش مشاغل غیررسمی و ضعف شبکه‌های حمایت اجتماعی، بنیان معیشت خانوارها را به‌شدت آسیب‌پذیر کرده است. در چنین شرایطی، شمول مالی دیگر صرفاً یک هدف توسعه‌ای یا شعار سیاستی نیست، بلکه به ضرورتی انکارناپذیر برای پایداری اقتصادی و اجتماعی تبدیل شده است. با این حال، در میان ابزارهای کلیدی شمول مالی، بیمه همچنان جایگاهی کمتر از اهمیت واقعی خود برخوردار است؛ در حالی‌که فقدان آن می‌تواند یک بیماری، حادثه طبیعی یا تکانه اقتصادی را به بحرانی عمیق، برای خانوارها و کسب‌وکارها بدل کند. این گزارش انجمن ژنو نشان می‌دهد که چرا بیمه، برخلاف پس‌انداز و اعتبار، نقشی یگانه و غیرقابل‌جایگزین در ایجاد تاب‌آوری مالی ایفا می‌کند و چگونه می‌تواند از فرسایش دستاوردهای توسعه در اقتصادهای نوظهور جلوگیری کند. اتکا به شواهد بین‌کشوری و داده‌های تازه نظرسنجی، تصویری روشن ترسیم می‌کند: آینده شمول مالی، بدون درک هوشمندانه جایگاه‌ بیمه در سیاست‌گذاری عمومی، نوآوری تجاری و چارچوب‌های تنظیم‌مقرراتی، آینده‌ای ناقص و ناپایدار خواهد بود.

منبع: انجمن ژنو، تاریخ انتشار: دی 140۴ (دسامبر 2025)

تحول شتابان در الگوی سرمایه‌گذاری شرکت‌های بیمه‌گر، بازتابی از تغییرات عمیق‌تری است که در معماری بازارهای مالی جهانی در حال وقوع است. در شرایطی که تداوم نرخ‌های بهره نوسانی، محدودیت بازدهی ابزارهای سنتی و فشار فزاینده بر سودآوری، مدیریت دارایی و بدهی بیمه‌گران را با چالش‌های ساختاری مواجه کرده است، «تأمین مالی اعتباری خصوصی» به‌تدریج به یکی از کانون‌های اصلی توجه این نهادهای مالی بدل شده است. گزارش جامع بازار جهانی انجمن بین‌المللی ناظران بیمه (IAIS) در سال ۲۰۲۵، این جابه‌جایی در تخصیص دارایی را نه یک انتخاب مقطعی، بلکه نشانه‌ای از بازتعریف راهبردهای سرمایه‌گذاری بیمه‌گران در مواجهه با ریسک، بازده و الزامات نظارتی می‌داند؛ روندی که در عین برخورداری از ظرفیت ارتقای بازده تعدیل‌شده با ریسک، پرسش‌های مهمی را درباره پایداری مالی، شفافیت و تاب‌آوری نظام بیمه در برابر شوک‌های آینده مطرح می‌سازد.

در جهانی که مشتریان هرگز تا این حد دقیق، حساس و مطالبه‌گر نبوده‌اند، پاسخ‌های کلیشه‌ای به درخواست‌های پیشنهاد (RFP) دیگر جایی در صنعت بیمه ندارند. امروز، هر پیشنهاد باید به اندازه خودِ مشتری منحصربه‌فرد باشد. «فرا-شخصی‌سازی عامل‌محور»—ترکیبی قدرتمند از هوش مصنوعی مولد، چارچوب‌های عامل‌محور و زیرساخت‌های داده‌ای مدرن—در حال بازتعریف شیوه تعامل بیمه‌گران با کارگزاران و خریداران است. این مقاله نشان می‌دهد که چگونه یک دستیار هوش مصنوعی مولد خصوصی و سازمانی می‌تواند از داده‌های ساخت‌یافته و بدون‌ساختار، بینش‌های عمیق استخراج کرده و پاسخ‌های کاملاً متناسب، دقیق، و قانع‌کننده برای هر درخواست پیشنهاد تولید کند

منبع: شرکت مشاوره بین‌المللی کپجمینای با مشارکت مانگودی‌بی ، تاریخ انتشار: ۲۰۲۵

مبالغ یا پرداخت‌های بیمه‌ای، مبالغی هستند که شرکت‌های بیمه پس از تأیید خسارت‌ها به بیمه‌گزاران یا ذینفعان پرداخت می‌کنند تا زیان‌های مالی آن‌ها را جبران نمایند. این پرداخت‌ها به منظور پوشش‌دهی خسارات ناشی از حوادث مختلف، بیماری‌ها، از کارافتادگی یا فوت، به بیمه‌گزاران و ذینفعان صورت می‌گیرد. در این مطلب، علاوه بر بررسی مفهوم و انواع پرداخت‌های بیمه‌ای، به فرآیند ارزیابی و پرداخت آن‌ها، چالش‌ها، و نکات مهم مربوط به مالیات و حسابداری این مبالغ پرداخته خواهد شد.

تهیه‌شده توسط: چت‌جی‌پی‌تی (ChatGPT) نسخه GPT-5 Mini؛ تاریخ دسترسی: 20 بهمن ۱۴۰۴ (9 فوریه 2026)

سایدکار بیمه اتکایی در ساده‌ترین تعریف، یک نهاد با مسئولیت محدود و هدف خاص است که برای پذیرش بخشی از پرتفوی صدور بیمه‌گر اتکایی حامی ایجاد می‌شود و این کار معمولاً بر مبنای قراردادهای مشارکتی بیمه اتکایی و در قبال سهم متناظر از حق‌بیمه‌ها و خسارات صورت می‌پذیرد. سایدکارها، راهکاری ساختاریافته به چالش مزمن تطبیق عرضه سرمایه با مواجهه‌های بسیار نوسانیِ ریسک‌های بیمه‌ای، به شمار می‌روند.

با تشدید بلایای طبیعی، ریسک‌های سایبری و اختلالات زنجیره تأمین، «شاخص‌های تاب‌آوری» به‌عنوان ابزارهایی نوین در حال تغییر رویکرد صنعت بیمه از مدل‌های سنتی مبتنی بر احتمال خسارت به چارچوب‌های جامع‌تری برای سنجش ثبات مالی، مدیریت ریسک و کاهش شکاف پوشش بیمه‌ای هستند؛ سنجه‌هایی که می‌توانند نقشی تعیین‌کننده در بازتعریف بیمه‌گری و تقویت تاب‌آوری اقتصادی در سطوح ملی و خرد ایفا کنند.

منبع زبان اصلی: هوش مصنوعی و سایر منابع اینترنتی، تاریخ تهیه: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ (۱۳ دسامبر ۲۰۲۵)