مراکز داده‌ای که زیرساخت‌های امروزی هوش مصنوعی را تغذیه می‌کنند، از نظر مقیاس و پیچیدگی در حال گسترش هستند. موضوعی که توانایی صنعت بیمه را برای ارائه پوشش مورد نیاز جهت تأمین مالی این پروژه‌ها به چالش می‌کشد. هزینه‌های ساخت‌وساز برای یک مکان واحد می‌تواند به ۲۰ میلیارد دلار برسد و این رقم پس از نصب تجهیزات فناوری، بیش از پیش افزایش می‌یابد. این تجمع ارزش[1]، شدت اثرگذاری ریسک‌های فیزیکی، از جمله بلایای طبیعی را افزایش می‌دهد. مدل‌های مؤسسه سوئیس‌ری نشان می‌دهد که بیش از یک‌چهارم ظرفیت مراکز داده در ایالات متحده ممکن است در مکان‌هایی واقع شده باشند که سالانه ۳ روز یا بیشتر، بارش تگرگ شدید را تجربه می‌کنند. همچنین، بیش از ۴۰ درصد از این ظرفیت می‌تواند در مناطقِ در معرض خطر بالا تا بسیار زیاد نسبت به وقوع گردباد قرار داشته باشد. خسارت ناشی از آب به دلیل نقص در سیستم‌های خنک‌کننده، آسیب‌پذیری‌های مربوط به تداوم جریان برق و منابع جدید اشتعال آتش‌سوزی، از دیگر عوامل نوظهور در تشدید ریسک مراکز داده محسوب می‌شوند.

مراکز داده، زیرساخت‌های حیاتی هوش مصنوعی محسوب می‌شوند و فناوری‌های فیزیکیِ پیشرانِ رشد سریع این بخش را در خود جای داده‌اند. بر اساس یک پیش‌بینی فراگیر، هزینه‌های سرمایه‌ای پنج ارائه‌دهنده بزرگ خدمات ابری که تحت عنوان ابرمقیاس‌گرها[2] شناخته می‌شوند[3]، در سال ۲۰۲۶ از ۶۰۰ میلیارد دلار فراتر خواهد رفت که نشان‌دهنده رشد سالانه ۳۶ درصدی آنها است. تقریباً ۷۵ درصد از این مخارج، معادل ۴۵۰ میلیارد دلار، مستقیماً به زیرساخت‌های فیزیکی هوش مصنوعی مستقر در مراکز داده بزرگ، نظیر سرورها یا واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) [4]، اختصاص دارد[5]. طبق گزارش شرکت خدمات املاک و مدیریت سرمایه‌گذاری جی.ال.ال[6] ، پیش‌بینی می‌شود بخش مراکز داده در سراسر جهان تا سال ۲۰۳۰ با نرخ رشد سالانه ترکیبی (CAGR)[7] ۱۴ درصد توسعه یابد که در این میان، ایالات متحده شاهد سریع‌ترین رشد خواهد بود[8]. مخارج ساخت‌وساز مراکز داده در ایالات متحده، به مراتب از نرخ رشد کل ساخت‌وسازهای غیرمسکونی پیشی گرفته است (رجوع کنید به نمودار ۱)[9].

نمودار ۱: هزینه‌های ساخت و ساز ماهانه در ایالات متحده، ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵

منبع: اداره سرشماری ایالات متحده [10]

تقاضای فزاینده‌ برای بیمه در پیِ رشد ساخت‌وساز مراکز داده

تقاضا برای بیمه مراکز داده نیز به تناسب رشد این حوزه، افزایش یافته است. انتظار می‌رود حق‌بیمه‌های مرتبط با مراکز داده در جهان، از ۶/۱۰ میلیارد دلار به ۲/۲۴ میلیارد دلار در سال ۲۰۳۰ افزایش یابد[11]. همان‌طور که در این گزارش بررسی می‌کنیم، بیمه‌گری یا بیمه‌گری اتکایی مراکز داده در این مقیاس، در طول دوره ساخت بالاخص در مرحله بهره‌برداری، فرآیندی پیچیده است. درحالی‌که ریسک ساخت‌وساز عمدتاً بر ایجاد دارایی تمرکز دارد (چالش‌هایی نظیر خطرات فیزیکی، وابستگی‌های متقابل پیمانکاران جزء و تأخیر در اجرا)، ریسک عملیاتی معطوف به تداومِ در دسترس بودنِ یک سامانه حیاتیِ باارزش و دارای چندین بهره‌بردار مستقر[12] است.  با استقرار واحد‌های پردازش گرافیکی، حضور بهره‌برداران مختلف و امکان ارائه خدمات، ارزش و درعین‌حال پیچیدگی عملیاتی افزایش می‌یابد و در نتیجه، پوشش‌های وقفه در کسب‌وکار  (BI) [13]، عدم‌النفع ناشی از اجاره‌بها [14] و اختلال در خدمات به موضوعاتی حیاتی تبدیل می‌شوند. همچنین، شاهد محرک‌های نوظهوری برای ریسک خواهیم بود که ناشی از افزایش ارزش مورد بیمه در محل‌هایِ در معرض بلایای طبیعی است.

طرح‌های ۲۰ میلیارد دلاری ساخت مراکز داده و چالش‌های مقیاس و پیچیدگی آن برای بیمه‌گران و بخش اتکایی

مراکز داده‌ای که امروز برای پشتیبانی از بارهای کاری هوش مصنوعی ساخته می‌شوند، نه تنها از حیث ابعاد بلکه از لحاظ پیچیدگی‌های مهندسی، از ساخت‌وسازهای سنتیِ کوچک‌ترِ گذشته بزرگ‌تر و پیچیده‌تر هستند. ساخت‌وسازهای سنتی، ریسک‌هایی آشنا برای بیمه‌گران داشته‌اند، اما مراکز داده جدید غالباً به‌صورت پردیس‌های‌ فناوری[15] با سامانه‌های متراکم و وابستگی‌های عملیاتیِ تنگاتنگ ساخته می‌شوند که ریسک‌ها را در یک مکان واحد، تشدید می‌کنند. این طرح‌های سرمایه‌بر به سامانه‌های پیشرفته خنک‌سازی، برق فشارقوی و زیرساخت‌های پشتیبان، سخت‌افزارهای پیچیده و نرم‌افزارهای امنیتیِ مقاوم نیاز دارند[16]. هزینه کامل ساخت می‌تواند از ۲۰ میلیارد دلار فراتر رود، رقمی که پس از نصب واحد‌های پردازش گرافیکی و سایر فناوری‌ها، ممکن است دو برابر شود[17].

نیاز به پوشش بیمه‌ای برای این طرح‌های بزرگ، از الزامات تأمین مالیِ چندمیلیارددلاری آن‌ها ناشی می‌شود. این امر، تقاضا برای حدود تعهدات بیمه‌ای بسیار بالا برای یک محلِ واحد که همان مرکز داده باشد، ایجاد می‌کند. مؤسسات تأمین مالی، تعهداتی را مطالبه می‌کنند که کل هزینه ساخت را پوشش دهد، حتی در شرایطی که سناریوهای حداکثر خسارت محتمل، به‌مراتب پایین‌تر است[18]. صنعت بیمه و بیمه اتکایی تنها می‌تواند بخشی از این حد را با نرخ‌های رقابتی و در قالب بیمه‌نامه‌های متعارفِ ریسک‌های ساختمانی پشتیبانی کند.

ضمانت‌نامه‌ها در طرح‌های بزرگ ساخت‌وساز[19] [20]و نیز بیمه نکول پیمانکار جزء[21]، با افزایش این پیچیدگی‌های مهندسی، روزبه‌روز اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. هر محل به شمار زیادی از پیمانکاران جزء تخصصی متکی است و نکول آن‌ها می‌تواند موجب تأخیر و اختلالات گسترده‌تر در اجرای طرح شود.

رونق ساخت‌وساز در مناطق دارای خطر بالای بلایای طبیعی

در ایالات متحده، نیاز گسترده مراکز داده جدید به زمین و انرژی‌های تجدیدپذیر، به‌طور فزاینده توسعه آن‌ها را به سوی مکان‌هایی سوق می‌دهد که بیشتر در معرض بلایای طبیعی قرار دارند. این موضوع یک ریسک فزاینده محسوب می‌شود، زیرا داده‌های سیگمای سوئيس‌ری[22] نشان می‌دهد که خسارت‌های بیمه‌شده ناشی از بلایای طبیعی در بلندمدت، به‌طور متوسط سالانه ۵ تا ۷ درصد بر قیمت‌های واقعی می‌افزاید[23]. این مناطق شامل نواحیِ در معرض طوفان‌های همرفتی شدید (SCS)[24] هستند[25]، طوفان‌هایی که به‌ویژه ایالات متحده و اروپا را تحت تأثیر قرار می‌دهند و در سال ۲۰۲۵ موجب ۵۱ میلیارد دلار خسارت جهانی شدند.

این مسئله زمانی تشدید می‌شود که توسعه‌دهندگان، خوشه‌های بزرگی از مراکز داده را در کنار یکدیگر احداث می‌کنند. همان‌گونه که در شهرهایی مانند ابیلین[26]، تگزاس و نیز در ویرجینیا مشاهده می‌شود. استقرار چندین سایت در شعاعی حدود ۲۰ مایل (درحدود ۳۲ کیلومتر) بدان معناست که یک حادثه منطقه‌ای ناشی از بلایای طبیعی می‌تواند به‌طور هم‌زمان، تراکم بالایی از ارزش بیمه‌شده را تحت تأثیر قرار دهد.

بخش عمده‌ای از ظرفیت مراکز داده در ایالات متحده، ممکن است در مناطقی قرار داشته باشد که با احتمال بالای تگرگ شدید مواجه هستند. متخصصین مؤسسه سوئیس‌ری، برای تحلیل داده‌های مربوط به ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده و موجودِ مراکز داده در ایالات متحده از ابزاری با عنوان کت‌نت[27] استفاده کرده‌اند. این داده‌ها توسط وزارت انرژی ایالات متحده و به تفکیک شهرستان‌ها منتشر شده است. کت‌نت، ابزاری است که با هدف ارزیابی ریسک‌های فاجعه‌آمیز طراحی شده است و امکان بررسی و تحلیل چنین داده‌هایی را فراهم می‌کند. نتایج بررسی‌ها حاکی از آن است، بیش از یک‌چهارم ظرفیت مراکز داده در آمریکا در مناطقی قرار دارند که بر اساس میانگین دوره‌ی ۶۴ سال گذشته، سالانه حداقل سه بار شاهد تگرگ‌های بزرگ بوده‌‎اند[28]. وضعیتی که حتی در مدل‌سازی با لحاظ شرایط اقلیمی کنونی، نیز تداوم دارد. این موضوع از آن جهت اهمیت ویژه دارد که ساختار مراکز داده آن‌ها را در معرض خسارت ناشی از آب قرار می‌دهد. از جمله عوامل اصلی آن می‌توان به سطح اشغال وسیع، بام‌های کم‌شیب، نفوذگاه‌های متعدد سطحی برای زیرساخت‌های تأسیسات ساختمان و حساسیت بالای تجهیزات به رطوبت اشاره کرد. همچنین، این پردیس‌ها شامل تجهیزات حیاتی در فضای باز هستند که می‌توانند مستقیماً در معرض اصابت تگرگ و برخورد آوار قرار گیرند.

نمودار ۲: ظرفیت مراکز داده آمریکا (گیگاوات) بر اساس روزهای وقوع تگرگ درشت در سال

منبع: وزارت انرژی ایالات متحده،  CatNet® سوئیس‌ری ، مؤسسه سوئیس‌ری[29].
میانگین ۶۴ سال گذشته (۱۹۵۹-۲۰۲۲) روزهای وقوع تگرگ درشت (قطر بیش از ۲.۵ سانتی‌متر) در سال، مربوط به منطقه‌ای به ابعاد ۲۵ در ۲۵ کیلومتر است. یک روز با احتمال وقوع تگرگ، برابر با یا بیش از ۵۰ درصد است. ردپای مخاطره با استفاده از مرکز جغرافیایی، برآورد شده است و ظرفیت‌ها به‌صورت مجموع در سطح شهرستان‌ها تجمیع شده‌اند، نه بر اساس مختصات دقیق هر مرکز داده به‌طور مجزا.

نمودار ۳: ظرفیت مراکز داده ایالات متحده (گیگاوات) بر اساس تعداد روزهای سالانه گردباد درجه یک[30] و بالاتر

منبع: وزارت انرژی ایالات متحده، CatNet® سوئیس‌ری، مؤسسه سوئیس‌ری[31].

میانگین سالانه تعداد روزهای همراه با گردباد با شدت بزرگتر یا مساوی گردباد درجه یک (مقیاس فوجیتای اصلاح‌شده) طی یک دوره ۳۰ ساله (۱۹۹۴-۲۰۲۴)، با سرعت باد ۸۶ تا ۱۱۰ مایل بر ساعت (تندباد ۳ ثانیه‌ای)، در یک شبکه سلولی به ابعاد ۲۵ در ۲۵ کیلومتر. ردپای مخاطره با استفاده از مرکز جغرافیایی برآورد شده است و ظرفیت‌ها (بر حسب گیگاوات) به‌صورت مجموع در سطح شهرستان تجمیع شده‌اند، نه بر اساس مختصات دقیق هر مرکز داده به‌طور مجزا.

در مورد گردبادها، برآورد مؤسسه سوئیس‌ری آن است که حدود ۴۰ درصد از ظرفیت مراکز داده در ایالات متحده می‌تواند در مناطق دارای خطر عمده تا بسیار زیاد در زمان وقوع گردباد، قرار داشته باشد. یعنی مناطقی که در آن‌ها طی یک سال، سه روز یا بیشتر گردبادهای درجه یک یا بالاتر بر اساس مقیاس فوجیتای اصلاح‌شده رخ ‌دهد. این بدان معناست که وقوع یک گردباد درجه یک یا بالاتر، در طول مدت اعتبار بیمه‌نامه، غیرمحتمل نیست.

مسیر حرکت و میدان آوار[32] یک گردباد می‌تواند در میان سازه‌های جدا از هم و در یک پردیس باشد و به‌طور هم‌زمان به چندین ساختمان، خسارت وارد سازد. یک رویداد واحد می‌تواند به خسارتی بالاتر از آنچه بر مبنای فرضِ حداکثر خسارت محتمل در یک محل جغرافیایی و ناشی از عوامل انسانی، منجر شود. فرضی که در آن معمولاً تنها یک ساختمان یا بخشی از آن دچار خسارت می‌شود. در سناریوی بدترین مسیر ممکن، عبور یک چرخند گرمسیری[33] از محل متراکمی همچون تگزاس می‌تواند موجب تجمع خسارت شود، به‌گونه‌ای که باد و سیلاب به‌طور هم‌زمان بر بسیاری از پردیس‌ها و زیرساخت‌های مشترک اثر خواهند گذاشت.

ریسک‌های جدید آتش‌سوزی ناشی از باتری‌های لیتیومی

آتش‌سوزی، یکی از عوامل اصلی شدت خسارت در مراکز سنتی داده بوده است. بر اساس مطالعه ۱۵ ساله شرکت بیمه اف.ام گلوبال[34]، اگرچه آتش‌سوزی تنها ۹/۱۰ درصد از رویدادهای منجر به خسارت را تشکیل می‌دهد، اما مسئول ۳/۴۲ درصد از هزینه‌ آسیب‌ها بوده است. در ساخت‌وسازهای جدید، شاهد یک تغییر عملیاتی مهم در قالب یکپارچه‌سازی واحدهای پشتیبان باتری لیتیوم‌یون (BBU)[35] در رک‌های[36]سرور هستیم. این واحدهای پشتیبان باتری، در اتاق‌های تجهیزات پردازش داده، یک منبع اشتعال ایجاد می‌کنند که پیش‌تر وجود نداشت و می‌تواند شدت و تواتر خسارت‌های ناشی از آتش‌سوزی را افزایش دهد[37].

این روند درحال‌تغییر را می‌توان در دستورالعمل‌های شرکت اف.ام در زمینه پیشگیری از خسارت مشاهده نمود. دستورالعمل‌هایی که اکنون برای مراکز داده جدید، افزایش سطح حفاظت در برابر آتش‌سوزی و حفاظت از تجهیزات را توصیه می‌کنند (رجوع کنید به جدول ۱). در بازنگری کامل این دستورالعمل‌ها در سال ۲۰۲۶، درجه‌ی توصیه‌شده مقاومت در برابر آتش برای دیوارها، به‌منظور محدود کردن گسترش حریق، از یک ساعت به دو ساعت افزایش یافت و الزامات سخت‌گیرانه‌تری برای سامانه‌های اطفای حریق و آب‌پاش‌ها[38] معرفی شد. فراتر از توقف فعالیت، رخدادهای حرارتی کنترل‌نشده می‌توانند ایمنی کارکنان و سازه را در معرض خطر قرار دهند. برای نمونه‌ می‌توان به یک اختلال سراسری در خدمات دولتی در کره و حادثه‌ای در سنگاپور همراه با انفجار اشاره نمود[39].

جدول ۱: سیر تحول ویژگی‌های مراکز داده و الزامات ایمنی مرتبط با آنها (منتخب)

منبع: برگه داده‌های پیشگیری از خسارت اموال شرکت اف.ام گلوبال، شماره ۵-۳۲: مراکز داده و تأسیسات مرتبط

مواجهه جدید با ریسک نشت مایعات به وسیله خنک‌سازی مایع

دستورالعمل پیشگیری از خسارت سال ۲۰۲۶ شرکت اف.ام، یک بخش جامع درباره خنک‌سازی مایع را در بر می‌گیرد[40]. بر اساس بررسی ۱۵ ساله این شرکت بیمه، خسارت‌های مرتبط با مایعات نزدیک به ۲۴ درصد از کل هزینه‌های خسارت مراکز داده را تشکیل داده‌اند. نشت آب‌پاش‌های مرتبط با آتش‌سوزی، ۳/۹ درصد از هزینه‌های خسارت را به خود اختصاص داده است، در حالی‌که ۱۰ درصد دیگر ناشی از خسارت نشت مایعات بوده که با سامانه‌های جدید خنک‌سازی ایجاد شده است. پردازنده‌های گرافیکی مدرن با عملکرد بالا، به دلیل مصرف بیشتر برق، گرمای بسیار زیادی نسبت به سرورهای سنتی تولید می‌کنند. در پاسخ به این وضعیت، خنک‌سازی تراشه با مایع و به صورت مستقیم، اثربخشی بیشتری دارد و جایگزین خنک‌سازی هوایی سنتی شده است. افزایش مقیاس و پیچیدگی شبکه‌های خنک‌سازی، در صورت نصب یا نگهداری نامناسب، ریسک‌های خسارت ناشی از آب را ایجاد می‌کند، به‌ویژه زمانی که پیمانکاران فاقد تجربه تخصصی در مراکز داده، در زمینه لوله‌ها و شبکه‌هایی با قطر بزرگ باشند.

تنش آبی[41] و اقدامات سیاستی محلی مرتبط با آب نیز می‌توانند به‌طور مستقیم فعالیت مراکز داده را محدود کنند. اگر شهرداری‌ها به دلیل خشکسالی یا مشکلات ظرفیت، تأمین آب را کاهش دهند، سایت ممکن است ناچار شود برای جلوگیری از خسارت به تجهیزات، شرایط خنک‌سازی خود را تغییر دهد یا به‌طور موقت تعطیل شود.

تأمین برق به‌عنوان عامل ریسک: تولید برق در محل، ذخیره‌سازی باتری و پیچیدگی شبکه

بر اساس پیمایش جهانی مراکز داده مؤسسه آپ‌تایم[42]، مهم‌ترین عامل محرک ریسک وقفه در کسب‌وکار (BI) برای مراکز داده، تأمین برق است که ۴۵ درصد از قطعی‌ها را به خود اختصاص می‌دهد[43]. پردازنده‌های گرافیکی پرمصرف و سامانه‌های خنک‌سازی با کارایی بالا، نیاز مصرفی برق را به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش می‌دهند.

درحالی‌که سرورهای سنتی به ۵ تا ۱۵ کیلووات به ازای هر رک نیاز داشتند، سرورهای هوش مصنوعی ممکن است به بیش از ۱۰۰ کیلووات به ازای هر رک نیاز داشته باشند[44]. حتی بحث‌هایی درباره راه‌اندازی مجدد نیروگاه‌های هسته‌ای متعارفِ از رده خارج‌ برای تأمین تقاضای برقِ مراکز داده مطرح شده است[45] [46]. هرجا که اتصال به شبکه برق با ‌سرعت کافی امکان‌پذیر نباشد، توسعه‌دهندگان به ساخت نیروگاه در محل روی آورده‌اند. اقدامی که خود، مخاطرات جدیدی به همراه دارد[47]. برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که حدود ۳۰ درصد از ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده مراکز داده در ایالات متحده ممکن است به تولید برق در محل، مجهز شود[48]. افزون بر این، برخی ابرمقیاس‌گرها برای اجتناب از محدودیت‌ها و ازدحام شبکه برق[49]، نیروگاه‌های اختصاصی پشت کنتور[50] راه‌اندازی می‌کنند تا بخشی از برق مورد نیاز خود را به‌طور مستقیم تأمین نمایند. همچنین، سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی باتری (BESS)[51] نیز در حال ادغام با مراکز داده هستند، اما این سامانه‌ها با مخاطرات معتنابهی همچون آتش‌سوزی، انفجار و انتشار گازهای سمی همراه‌ هستند. از جمله ملاحظات اساسی در این زمینه، نحوه بهره‌برداری از تولید و ذخیره‌سازی برق در محل و نیز مشارکت یا عدم‌مشارکت مؤسسات ثالث معتبر و دارای صلاحیت است، به‌ویژه از آن رو که تولید برق، تاکنون در زمره فعالیت‌های اصلی توسعه‌دهندگان مراکز داده قرار نداشته است.

افزایش آسیب‌پذیری در برابر ریسک سایبری[52] به واسطه اتصال اینترنتی فناوری‌های عملیاتی

ریسک سایبری در مراکز داده، بسته به الگوی عملیاتی آن‌ها متفاوت است. تأسیساتی که میزبان اطلاعات مشتریان هستند، اهداف جذابی محسوب می‌شوند و می‌توانند مواجهه بالایی با حملات سایبری داشته باشند. رخدادهای اخیر که موجب اختلال در خدمات شدند، این موضوع را نشان داده‌اند[53]. اگرچه ابرمقیاس‌گرها اغلب به دلیل کنترل کامل بر زیرساخت‌ها، دارای ریسک پایین‌تری تلقی می‌شوند، اما افزایش اتصال اینترنتی فناوری‌های عملیاتی مانند سامانه‌های برق، خنک‌سازی، امنیت و پایش، آسیب‌پذیری‌های سایبری جدیدی را در سراسر مراکز مدرن داده رقم می‌زنند[54].

ریسک تمرکزِ ناشی از هم‌بستگی خسارت‌ها در میان چندین بیمه‌گزار و رشته‌های مختلف بیمه‌ای

شفافیت در تجمع ریسک از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا پرتفوی‌های بیمه‌ای ممکن است به‌صورت ناخواسته با تمرکز ریسک مواجه شوند. در برخی موارد، مراکز داده بزرگ در قالب برنامه‌های بیمه‌ای مجزا، برای مثال به‌طور جداگانه برای ساختمان، تجهیزات و نیروگاه‌ها، به بیمه‌گران ارائه می‌شوند. امری که رهگیری تجمع ظرفیت تعهدی را برای بیمه‌گران دشوار می‌سازد. این وضعیت می‌تواند به‌گونه‌ای باشد که یک رویداد واحد خسارتی[55] چندین برنامه بیمه‌ای را به‌طور هم‌زمان تحت تأثیر قرار دهد. علاوه بر این، مراکز داده بزرگ، شمار زیادی از بهره‌برداران مستقر و دارایی‌های بیمه‌شده را در یک فضای فیزیکی واحد گرد هم می‌آورند. فضایی که عملکرد تمامی آن‌ها به سامانه‌های حیاتی مشترکی همچون تأمین برق، خنک‌سازی و تجهیزات اطفای حریق، متکی است. در نتیجه، احتمال بروز چندین مطالبه خسارت هم‌زمان ناشی از یک حادثه واحد، افزایش می‌یابد.

آموخته‌هایی برای بخش‌های ارزیابی، صدور و مدیریت ریسک

صنعت مراکز داده[56] در حال تحول از یک کاربری نسبتاً کم‌خطرِ مبتنی بر تجهیزات الکترونیکی به تأسیسات پیچیده‌ای با تراکم بالای انرژی هستند، تأسیساتی که مستلزم راهبردهای حفاظتی پیشرفته و چندلایه هستند[57]. در برخی موارد، زیرساخت‌های جدید، کامل توسعه می‌یابند، درحالی‌که پژوهشگران هنوز نتوانسته‌اند مخاطرات مرتبط با آن‌ها را به‌طور کامل ارزیابی کنند و یا مقررات تجویزی[58] لازم را برای کاهش این مخاطرات، تدوین و تصویب نمایند[59].

بیمه‌گران در مورد مراکز سنتی داده از تجربه قابل‌توجهی برخوردارند، اما هنوز تنها تعداد محدودی از تأسیسات بزرگ نسل بعدی به‌طور کامل به بهره‌برداری رسیده‌اند. بنابراین، تجربه خسارتی مبتنی بر شواهد تجربی در این حوزه همچنان محدود است. در چنین شرایطی، موفقیت در بیمه‌گری صرفاً به ظرفیت اتکایی وابسته نیست، بلکه به ارزیابی فنی تخصصی و مدیریت منضبط تجمع ریسک نیز بستگی دارد.

منابع

[1] Amazon Web Services, Microsoft Azure, Google Cloud Platform, Meta, and Apple.

[2] MUFG Americas, Hyperscalers’ Capex Above $600 Bn in 2026, December 2025.

[3] JLL, 2026 Global Data Center Outlook, 5 January 2026.

[4] U.S. Census Bureau, Value of Construction Put in Place at a Glance, accessed 16 March 2026.

[5] Ibid.

[6] Aon, Reinsurance Market Dynamics: January 2026 Renewal, 2026.

[7] Marsh, The Role of Surety in the Development and Operation of Data Centers, 11 May 2025.

[8] Allianz Commercial, Data Centers Construction Risk Trends, November 2025.

[9] Ibid.

[10] N. Hemmer and G. Gionis, Surety Bonds for Data Center Development, WTW, 9 June 2025.

[11] Marsh, The Role of Surety in the Development and Operation of Data Centers, 11 May 2025.

[12] Swiss Re, sigma 1/2026: Natural Catastrophes in 2025: The Persistent Rise of Wildfire and Storm Risk, March 2026.

[13] The Insurer TV, Zurich’s McBride and Penwright Warn Data Center Cat Exposure Rising as Project Scale Accelerates.

[14] Ibid.

[15] National Laboratory of the Rockies, U.S. Department of Energy, Speed to Power Data Viewer, accessed 12 March 2026. Data Center Demand Capacity by County: operational, in construction, and planned. Developed by the National Laboratory of the Rockies (NLR) on behalf of the U.S. Department of Energy. The website noted a high degree of uncertainty in the completion rate of planned projects.

[16] Ibid.

[17] FM Global, Data Centres and Related Facilities: FM Property Loss Prevention Data Sheets 5-32, January 2026.

[18] South Korea, September 2025: A BBU failed during maintenance at the National Information Resources Service (NIRS) data centre, causing an explosion and fire that crippled 647 government services, including emergency response and tax systems. Singapore, September 2024: A Li-ion battery thermal runaway at a Digital Realty facility burned for over 36 hours, heavily impacting Alibaba Cloud services. France, 2021/2023: Multiple incidents, including the 2021 OVHcloud fire, highlighted the vulnerability of data centres to battery-initiated blazes.

[19] FM Global, Property Loss Prevention Data Sheet 5-32, January 2026.

[20] Uptime Institute, Uptime Institute Global Data Center Survey 2025, July 2025.

[21] S&P Global Energy & Market Intelligence, Copper in the Age of AI: Challenges of Electrification, January 2026.

[22] United States Nuclear Regulatory Commission, Christopher M. Crane Clean Energy Center, accessed 20 March 2026.

[23] United States Nuclear Regulatory Commission, Duane Arnold Energy Center, accessed 20 March 2026.

[24] Cleanview, Bypassing the Grid: How Data Centers Are Building Their Own Power Plants, 2026. A study by Cleanview found that data centres with a combined capacity of 56 GW have announced plans to build their own power generation.

[25] National Laboratory of the Rockies, U.S. Department of Energy, Data Center Demand Capacity by County: 2025 June 16, Power Demand, accessed 12 March 2026.

[26] Tietoevry Corporation, Tietoevry: Systematic Restoration Work Continues After the Ransomware Attack – First Customer Systems Back Up and Running, 25 January 2024.

[27] Aon, Key Risks in Design, Development and Construction of Data Centers, 9 May 2025.

[28] Swiss Re, Data Centers Factsheet, 2025.

[29] J. Roman, A World of Demand, NFPA, 12 November 2025.